ลำพูน


ศิลปะลำพูน คือ การผสมผสานของพุทธศิลป์ ด้วยศิลปะคุปตะ และศิลปะท้องถิ่นล้านนา
****************************************
จากการศึกษาพุทธศิลป์ และศิลปะลำพูน (หรือ หริภุญชัย) พบว่ามีเค้าโครงของศิลปะคุปตะ คือความเรียบง่ายเป็นหลัก และมีเค้าโครงของเส้นสายที่เป็นทั้งอัตลักษณ์ของศิลปะคุปตะ และศิลปะล้านนา ที่มีความละเอียดอ่อนเฉพาะตัว

จุดที่เป็นเอกลักษณ์พิเศษของศิลปะหริภุญชัย คือ ซุ้มโพธิ์ แบบคล้ายของจริง และหนาแน่นมากกว่าซุ้มโพธิ์ของศิลปะอื่นๆในดินแดนแถบนี้


ลำพูน3 ลำพูน4 ลำพูน5

ในรายละเอียดอื่นๆ ก็มีลักษณะของพระเศียรจะคล้ายบาตรคว่ำ ลำพระองค์ และวงพระกร พระเพลา ที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ที่จะต้องพยายามสังเกตและจำให้ได้ จึงจะนำไปสู่ความเข้าใจ

สำหรับพระรอดมหาวันนั้น เท่าที่ศึกษามาเป็นการผสมผสานของศิลปะลำพูน และศิลปะพุกาม ที่น่าจะเกิดในระยะหลังๆ ประมาณ 200 ปีถัดมา ซึ่งมีทั้งความแตกต่างทั้งทางพุทธศิลป์และเทคโนโลยีการสร้างอีกด้วย กล่าวคือ พระเครื่องในรุ่นแรกๆนั้นๆ เป็นดินดิบ แต่ในระยะหลังๆนั้นเป็น หินเผา ซึ่งเป็นชุดความรู้คนละชุดกันเลย

พุทธศิลป์ลำพูนนี้ยังมีการผสมผสานกับศิลปะเชียงแสนบ้างเล็กน้อย ที่น่าจะเกิดในระยะหลังๆที่มีการติดต่อสื่อสารกันมากขึ้นทั้งในเชิงสังคมและพุทธศิลป์ ซึ่งจะได้อธิบายในโอกาสต่อไป

Leave a Reply